باز هم رمضان آمد.ماه رهایی....با توام با تو که اهل پروازی .....بالهایت همین جاست
و چه شوقی دارد شب ها را به امید سحر خوابیدن! سحر یعنی عشق یعنی امید وبوی امید را میتوان این روزها در هوا استنشاق کرد.کودک که بودی ....نمی گویم تو خود بهتر حال وهوایش را بیاد داری.حالا دیر نیست کودک درونت را به عشق ربنا بیدار کن. ربنا......... نمی خواهی که بگویی ربناهایش را یادت رفته! ربنا یعنی بی کران و رمضان بال پریدن.مگر میشود بی بال پریدن و رفتن تا اوج و رسیدن تا.................ورسیدن تا کجا؟ تا آسمان؟ نه... من میگویم اوج بگیر تا به حقیقت وجودت تا به کهکشان انسانیت برسی.این همان جاده ای است که اگر به آن برسی خودش تورا به بیکرانش می برد و اینکه...واینکه دیر کنی از غافله اش جا می مانی...................... .
التماس دعا
(یادمان نرود وقت افطار، سحروشب قدر پدر ومادر ، خانواده ،بیماران ،یکدیگر و بالاخره امام عصرمان رایاد کنیم.) به قلم جوان
امریکا اسکای لب (
.JPG)
